Młodzi Mistrzowie Polskiej Informatyki

Zjawiskowe spotkanie na żywo z aktorami Teatru „Wierszalin”

W dniu 15 maja 2020 r. uczniowie klas 1eP i 1aG wraz z wychowawcami – p. Agatą Naborczyk i p. Beatą Żamojdą mieli niesamowitą okazję przeżycia przygody online. Odbyło się spotkanie na żywo z aktorami Teatru „Wierszalin” z siedzibą w Supraślu. Dotyczyło ono ich sztuki pt. „Dziady. Noc Druga” wykreowanej na podstawie dramatu Adama Mickiewicza. W tym trudnym czasie niemożności fizycznego wyjścia do teatru mieliśmy szansę poczuć namiastkę obcowania z żywą kulturą.
Przed spotkaniem, otrzymaliśmy link do obejrzenia „Dziadów. Nocy Drugiej” online. Każdy uczeń w dowolnym dla siebie momencie zapoznał się z tą sztuką oraz przygotował swoje pytania dotyczące refleksji na temat tego dramatu, ale i koncepcji artystycznej zespołu.
Spotkanie samo w sobie było magiczne. Aktorzy znajdowali się w siedzibie teatru. Ujęcia kamery, oświetlenie, efekty specjalne oraz wyświetlana w tle sztuka dawały poczucie niesamowitej magii tego miejsca. Uczestniczyliśmy w tym wydarzeniu z wielką przyjemnością i słuchaliśmy wypowiedzi aktorów jak zahipnotyzowani. Uczniowie mieli możliwość zadawania pytań aktorom, na które Ci chętnie udzielali odpowiedzi. Co więcej, mieliśmy również możliwość zapoznać się z kulisami powstawania tego spektaklu oraz szansę poznania niuansów dotyczących obowiązkowej lektury. Dyrektor teatru i jednocześnie reżyser spektaklu p. Piotr Tomaszuk ze wzruszeniem wspomniał również swój okres edukacji właśnie w III Liceum Ogólnokształcącym w Białymstoku.
Z pewnością zdobyta wiedza zostanie przez uczniów wykorzystana na zajęciach szkolnych, a emocje wzbogacą młode serca..
Opiekunowie: p. Agata Naborczyk, p. Beata Żamojda

Recenzja spektaklu Teatru Wierszalin pt. “Dziady. Noc Druga “
Klasa 1aG, będąc w trakcie omawiania lektury „Dziady cz. III” Adama Mickiewicza, obejrzała spektakl Teatru Wierszalin pt. „Dziady. Noc Druga” dzięki multimedialnym środkom przekazu. Towarzyszyła nam dzielnie kl. 1eP.
Teatr ten działa w Supraślu od 1991 roku. Jego cechy to prostota i wnikliwe interpretacje. Ich spektakle są pełne muzyki i śpiewu, a rzeźby, figury oraz maski współistnieją z aktorami na równych prawach w dziele teatralnym.
To pierwsze przedstawienie Teatru Wierszalin, jakie miałyśmy okazję obejrzeć. Reżyserem oglądanego spektaklu, a także Guślarzem, jest Piotr Tomaszuk - dyrektor i założyciel Teatru. W Konrada wcielił się Rafał Gąsowski, a w pozostałych rolach wystąpili: Dariusz Matys – ksiądz Piotr, Senator; Monika Kwiatkowska – Pani Rollinson; Sylwia Nowak/Katarzyna Wolak – Ewa; Mateusz Stasiulewicz – Diabeł; Mateusz Krzyżewski – Diabeł. Inscenizacją zajął się Piotr Tomaszuk, scenografią Mateusz Kasprzak, muzyką Jacek Hałas, a wykonaniem partii instrumentalnych Adrian Jakuć-Łukaszewicz i Piotr Tomaszuk.
Spektakl „Dziady – Noc Druga” Teatru Wierszalin to magiczny, tajemniczy i pełen emocji seans. Jest w nim ukazane przenikanie się świata realnego z duchowym. Reżyser przedstawił dzieło Adama Mickiewicza w niezwykle artystyczny sposób, traktując sceny zawarte w utworze jedynie jako inspirację. Ukazał „Dziady cz. III” w niekonwencjonalny, niedosłowny, skłaniający do przemyśleń i rozważań sposób. Sceny zostały zaprezentowane w innej kolejności niż zawarte były one w utworze. Ten zabieg może również prowadzić do zupełnie innej interpretacji dzieła przez widzów.
Guślarz Piotra Tomaszuka to artysta – gra i śpiewa. Spektakl jest jego pieśnią, którą przedstawia nam w niezwykły sposób. Konrad- Rafała Gąsowskiego jest natomiast wiecznym wędrowcem, tułaczem, potępieńcem, człowiekiem uwięzionym we własnym ciele, wypalonym. Jest cieleśnie potężny, natomiast duchowo martwy. Brudny, samotny, w łachmanach, zawieszony na łańcuchach jak marionetka, miota się i wykonuje buntownicze tańce. W obłędzie pisze swe teksty na podłodze.
Scenografia to cela Konrada, nie zmienia się ona pomimo zmiany scen i rozwoju akcji. Znajduje się w otoczeniu mrocznego świata śmierci. Możemy tam zauważyć kościotrupy, kości (które były motywem stale obecnym w sztuce), w towarzystwie ciemnej strony mocy – upiorów, zjaw, zmor, diabłów..
Uważamy, że zdecydowanie warto poświęcić półtorej godziny i obejrzeć ten spektakl. Jest bardzo zjawiskowy i inspirujący, budzi wiele emocji, skłania widza do refleksji. Mickiewiczowski dramat przeżywa się w niezwykle artystyczny i duchowy sposób. Podczas czytania utworu miałyśmy nieco inną wizję opisywanych scen, ale interpretacja Teatru Wierszalin jest bardziej trafna niż nasze wyobrażenia. Grę aktorów oceniamy celująco (zwłaszcza Konrada i Guślarza – mistrzostwo!), podobnie scenografię, która jest oryginalna i urzekająca. Zarówno język dramatu, dziś już archaiczny, jak i wymowę utworu, udało się nam zrozumieć na nowo. Jesteśmy przekonane, że to za sprawą kunsztu i reżysera, i aktorów.

Amelia Leoniuk i Gabriela Klimiuk, 1aG

 

Log in